jueves, 25 de noviembre de 2010

El músico y poeta Joaquín Lera publica "Flores de papel" junto a un vinilo




Carmen Siguenza, EFE

Si Joaquín Lera hubiera nacido en Estados Unidos, compartiría biografía con Leonard Cohen o James Taylor, pero el poeta, cantante y compositor nació en Galicia y cambió Manhattan por la madrileña calle de Preciados. Ahora ve la luz su último proyecto, un libro, "Flores de papel", al que acompaña un vinilo.

Y es que Joaquín Lera (Corcubión, A Coruña, 1959) lleva más de treinta años componiendo, cantando y poniendo su voz a sus poemas y a los de otros grandes poetas. Una voz intensa, potente y lírica que ha recorrido todos los escenarios nacionales e internacionales, porque Lera, como él mismo reconoce, ha viajado más que el baúl de Concha Piquer.

"He salido a caminar, con el viento como amante. Sin un duro que gastar: Caminante", escribe.

Un juglar que ahora, y por ir siempre a contracorriente, publica "Flores de papel", publicado por LápizCero ediciones y acompañado por el disco de vinilo "Sinfonía de ranas" Puro Vinilo, realizado y producido por Fábrica de Sueños y grabado entre Buenos Aires y Madrid.

Pero no es que Lera tenga nostalgia del pasado, porque es uno de los artistas de este país cuya música se puede descargar en 'iTunes' y su obra está en todas las plataformas digitales. No se queja, se acopla a los tiempos.

Además, otra parte de su faceta creativa le ha llevado a realizar unos vídeos que se emiten en 23 televisiones de otros tantos países, entre ellas, Antena 3, La Sexta, Canal Autor, y que, bajo el título "El viajero invisible", recorren 18 ciudades del mundo, con sus imágenes y canciones.

En "Flores de papel", Joaquín Lera, de familia de artistas y creadores, como su hermano el actor Chete Lera, algunos de los textos son hijos de las canciones y otros son poemas, como "Aprendiz de soñador", "El gato lector", "Dentro de un violín" o "Lady Gran Vía", que es un homenaje a otro de los cantautores más simbólicos, el desaparecido Hilario Camacho, según explica el músico a Efe.

El libro contiene, además, una sorpresa, con el epígrafe: "Lo que dicen de Joaquín Lera". Un mapa cartográfico sobre la vida y obra de este polifacético artista realizada por otros escritores, como la poeta y filósofa Chantal Maillard, premio Nacional de Poesía; el poeta y ex director de la Biblioteca Nacional Luis Alberto de Cuenca, Ignacio de Valle, Alberto Casal o Sebastián Mondéjar, entre otros muchos.

Chantal Maillard escribe de Lera, que puso música y voz a su poemario "Hainuwele": "Le presté mi voz, aunque la suya, la verdad, hubiese bastado para hacer las nubes y los vientos y que danzase Hainuwele hasta el final de los días. Amansar a las fieras debe de ser para él un juego de niños. He de decir que Joaquín tiene una voz preciosa, con cientos de registros diferentes...". EFE

martes, 23 de noviembre de 2010

CANTEMOS COMO QUIEN RESPIRA

Hoy ha escrito este artículo en su blog: fernandolucini.blogspot.com
Creo que debéis poner un enlace ya que estamos hablando del hombre que más sabe sobre canción de Autor en este país. Y no lo digo yo sino la trayectoria que lo avala. Os invito a que lo visitéis en dicho blog. Todos los que aman y siguen la canción de Autor y quieran aprender de la historia de la canción de Autor en nuestro país aprenderán con el mejor de los Maestros. El Maestro Fernado G. Lucini
Gracias Fernando por las palabras que me regalas.
Para demostrarlo quiero ofrecerte uno de mis pensamientos que acabo de escribir:
El mundo es muy pequeño pero tú eres muy grande.
Un abrazo.
fernandolucini.blogspot.com

MARTES 23 DE NOVIEMBRE DE 2010

CANCIÓN Y LITERATURA. Los "sinlímites" musicales de Joaquín Lera.
En enero de 2003, el periodista Antonio García publicaba, en el nº 183 de la revista "Perfiles" –de la ONCE–, una preciosa entrevista al poeta José Hierro; en ella, entre otras muchas cosas, el poeta decía: «Para poner música a un poema, hay que tener el mismo talento que el poeta. No se puede tomar a Machado, ponerle un compás de 3 por 4 y cantar lo que sea... No, la música tiene que ser como un vestido en una mujer, tiene que modelar el cuerpo, sin engañarlo, sin disfrazarlo; tiene que estar hecha para ese cuerpo».

Hoy vamos a hablar de uno de esos "vestidores de poemas" que ha sabido modelar, con su música y con su voz, textos de José Hierro y de otros muchos poetas; un creador "sinlímites" llamado Joaquín Lera.



En este momento estoy trabajando en la realización de una "Fonoteca Literaria" de la que hablaremos en otra ocasión. Para irla completando, porque la tengo ya en su fase final, llamé a Joaquín para que me hiciera llegar todas sus canciones creadas a partir de la musicalización de textos de nuestros poetas contemporáneos. Yo esperaba mucho material, pero conforme me fueron llegando sus envíos me fui quedando cada vez más sorprendido; sorprendido por la cantidad –aunque eso en si mismo no tiene ningún valor– y sorprendido, sobre todo, por la autenticidad, la belleza, la variedad y la originalidad de sus creaciones.

Hoy me limitaré a enumerar las canciones –sobre textos poéticos ajenos– que tiene grabadas en discos; dejo para otra ocasión sus propias canciones en las que es autor de la letra y de la música; entre ellas las que componen su último disco "Sinfonía de ranas", editado en vinilo... ("Pa" chulo y "moderno", él).



• En 2007 Joaquín grabó un CD con 12 poemas de José Hierro al que tituló "Ballenas en Long Island". Hay que decir que José Hierro ha sido muy poco cantado; que yo sepa lo han hecho solamente Inés Fonseca, en su precioso disco-libro "Vida" (2002); Moncho Otero en "Los hombres no supieron" (2004); y Paco Ortega y Santiago Gómez Valverde en un hermosísimo CD titulado "La palabra y el tiempo" (2010).

• Ese mismo año Lera grabó en gallego y en castellano un disco titulado "De la terra o de mar" sobre poemas de Luz Pichel, escritora nacida en Pontevedra, en 1947.

• En 2008 Joaquín nos ofreció dos CD's: "Una hora, dos minutos y 19 segundos con Luis Alberto de Cuenca", y "Laberinto de poetas" con textos de Miguel Hernández, Luis Álvarez Lencero, Alfredo Buxán, Mario Benedetti, Manuel Pacheco, Claudio Rodríguez, José Hierro, Antonio Machado, Félix Grande, Sebastián Mondéjar, Luis Alberto de Cuenca y el poema "Una mujer" del inolvidable Quintín Cabrera.



• En 2009 editó el disco titulado "Hainuwele" con poemas de Chantal Maillard, poeta y filósofa española de origen belga.

• Y más recientemente, este mismo año, Joaquín Lera ha grabado "Damas de la poesía" con textos de Guadalupe Grande, Chantal Maillard, Luisa Castro, Blanca Andreu, Marina de Miguel Arrivi, Ana Romani, Balbina Prior, Luz Pichel, Francisca Aguirre, Ana del Olmo, Chus Molina y Guadalupe Grande.

¡Total, "na"!... ¿Comprendéis ahora lo de "sinlímites"?

Fernándo Lucini

viernes, 19 de noviembre de 2010

XAQUÍN LERA, O XOGRAR



XOSÉ M. RIVAS TROITIÑO

Escoito con verdadeiro deleite palabras e música que soan auténticas. É o disco Sinfonía de ranas (Puro vinilo), presentado en Santiago. É todo obra do corcubionés Xaquín Lera, un xograr de ampla produción, artista completo, que fixo famosos a moitos, mentres el permanece nun inxusto segundo plano. Na praza da Quintana, Joaquín Sabina fíxoo subir ao escenario para proclamar: este é o home que me ensinou a escribir cancións. Alberto Cortez, Manolo Tena, Ruben Blades, Mocedades, Sergio e Estíbaliz cantaron temas seus ou compartiron cartel por medio mundo. Viaxeiro impenitente, confesa que a súa inspiración é sempre Galicia. E en galego publicou Lixeiro de equipaxe (2002).
A súa poesía é sinxela de expresión, pero profunda de contido. Luís Alberto de Cuenca, con quen compartiu disco, recoñece que se non existisen individuos como Xaquín, nunca escribiría un só verso. Porque valora nel a emoción poética, froito da sinceridade, a claridade, a técnica e a sensibilidade.
Percíbese todo ese mundo exquisito en todos os detalles da súa ampla produción, que supera xa os 20 discos, libros-discos, música para películas, documentais e outras obras. En Santiago, con Sinfonía de ranas presentou Flores de papel (LapizCero edicións), que me recorda moito a Alberti. É unha letra tranquila, sobre o mundo de cada día, pero con sensibilidade. Se Sabina o recoñece como mestre, é lóxico atopar ese estilo na primixenia obra de Lera. É inxusto que un artista que fixo tanto en e pola música en lingua española de tantos cantautores, conxuntos e cantantes, non teña o recoñecemento que lle corresponde. Xaquín é afable, xeneroso e entusiasta, que goza facendo poemas e música, e a mercadotecnia moderna require outros tempos, ademais da creación.
Eu seguirei gozando da arte deste moderno xograr que naceu en Madrid pero levárono a Corcubión aos tres días e fíxose bohemio. Pero non foxe da crítica social, aínda que sabe facelo con dignidade e mestría. Como En un campo de amapolas, onde denuncia as minas antipersoas: un niño juega/ en un campo de amapolas/ sin saber lo que le espera/ debajo de las botas/ una madre que lo adora/ y se quedará sola/ porque no volverá nunca/ se lo llevará una bomba/ que unos locos por dinero/ fabricaron y vendieron..

CONCIERTO POR MIGUEL HERNÁNDEZ

Vídeo grabado por Joaquín Lera para Fábrica de Sueños 2010 con motivo del centenario de Miguel Hernández (1910/2010).
Cantan o recitan: Luís Eduardo Aute, Joaquín Lera acompañado a la guitarra por Pablo Méndez, Patxi Andión, Fran y Marta Espinosa, Pablo Guerrero, Lucía Caramés, Carlos de Abuín, Jorge Castro, Rafa Mora y Moncho Otero.
El evento tuvo lugar en la Fundación Progreso y Cultura y fue presentado por Victor Alfaro de Radio Sol XXI.
Espero sepáis disculparme pero me operaron de un quiste y no he podido montarlo y editarlo antes. Ya estoy bien.
Espero que os guste. Un abrazo a todos y a disfrutarlo.

CONCIERTO POR MIGUEL HERNÁNDEZ from Joaquín Lera on Vimeo.